Monday, 16 February 2015

বেবৰিবাং (১)


বেবৰিবাং
(১)

তিনিচকীয়া এখনত বহি যাত্ৰা কৰিছোঁ । লক্ষ্যস্থান কি...ভবা নাই । মোৰ সৈতে মোৰ সহযাত্ৰী দুজনো আছে লগত । গৈ থাকোতে হঠাতে মন কৰিলো, চালকৰ আসনখন শূন্য ! অথচ গাড়ী নিজৰ গতিত ঠিকেই গৈ আছে ! আচৰিত হ'লো ঠিকেই, ভয় কিন্তু নাখালো । মনত এবাৰো নেখেলালে, চালক নোহাৱাকৈ কেনেকৈ গাড়ীখন চলি থাকিব পাৰে ! গাড়ীখন কোনো ভূতে চলোৱা নাইতো ! নাই, তেনে কোনো ভাব মোৰ মনলৈ অহাই নাই ! মই হয়তো ভূতৰ অস্তিত্বক স্বীকাৰ নকৰোঁ, সেইবাবেই মোৰ তেনে ভাব মনলৈ নাহিব পাৰে । মাজতে মই ভাবিলো, গাড়ীখন সঠিক বাটেৰে চলিব পৰাকৈ মই গাড়ীৰ ষ্টিয়াৰিংটো ধৰি লওঁ । কেৱল ভাবিয়েই নাথাকিলো, হাত দুখন মোৰ আসনৰ পৰা উঠি ষ্টিয়াৰিং ধৰিবলৈ আগুৱাই দিলো । মই যে গাড়ী চলাব নাজানো ! মোৰ কাষত বহি থকা মোৰ অচিনাকী সহযাত্ৰী দুজনে কেনেকৈ জানিলে মই যে গাড়ী চলাব নাজানো ! মোৰ হাতদুখন ষ্টিয়াৰিংৰ পিনে আগবঢ়া দেখি কৈ উঠিল - "নালাগে, থাকক । গাড়ীখন চলিতো আছে....চলি থাকিব । আপুনি হাত দিব নালাগে !"  :P  ওখোৰা মোখোৰা ৰাস্তাৰে গাড়ীখন ঠিকেই ঢলং পলং কৈ আগবাঢ়ি গৈ আছে । এনেতে টাৰ্নিং পইন্ট এটা আহিল, মই ভাবিলো, গাড়ীখন ঠিকেই ঘূৰিবনে লুটি খাই পৰিব ? চাওঁতে চাওঁতে গাড়ীখনে ঠিকেই বাগৰি নপৰাকৈয়ে টাৰ্নিং সলালে । টাৰ্নিংটো কেনেবাকৈ সহজে পাৰ হৈ উশাহ সলালো ! উহ...ৰক্ষা, গাড়ীখন এতিয়ালৈকে ঠিকেই চলি আছে । গাড়ীখনৰ পৰা নামিব লগা নহ'ল :) সাৰ পালো :P ।

(কি যে বেবেৰিবাং সপোনবোৰ দেখি থাকো :) :) সঁচাই জীৱনটো চাগৈ এনেকুৱাই...এবচাৰ্ড ! )

No comments:

Post a Comment