মহ পুৰাণ

                                        মহ পুৰাণ
 "এক মচ্চৰ আদমী কো হিজৰা বনা দেতী হ্যেয়" (Ek machchar Admi ko hijda bana deti hai) নানা পাটেকাৰৰ য়শৱন্ত নামৰ বোলছবিখনৰ এয়া এক বিখ্যাত উক্তি । এই বিখ্যাত উক্তিটো নানাৰ অভিনয়ৰ সোৱাদ লোৱা প্ৰতিজন দৰ্শকৰে নিশ্চয় মনত আছে । তেখেতৰ এই উক্তিটোৰ মৰ্মাৰ্থ মহৰ কামোৰত ব্যতিব্যস্ত সকলো ভুক্তভোগীয়েই ভালদৰেই অনুধাৱন কৰিব পাৰিব । এটা সাধাৰণ মহে বীৰৰো বীৰক কিদৰে জোলোকা জোলোকে পানী খুৱাব পাৰে তাক মহৰ কামোৰখোৱা ব্যক্তি মাত্ৰেই জানে । আজিকালি মহ খেদিবৰ বাবে নানা সামগ্ৰী বজাৰত উভৈনদী । T.V.ত বিধে বিধে মহ মৰাৰ বা খেদাৰ মনোৰঞ্জক বিজ্ঞাপনৰ পয়োভৰ । তাত ভোল গৈ পিছে লাভ নাই । সকলো ফুটুকাৰ ফেন । সিহঁতে যেন পৰিস্থিতি সাপেক্ষে যুঁজাৰ অনন্ত শক্তিত বলীয়ান । ৰক্তবীজৰ দৰে মহৰ সংখ্যা কমাতো দূৰ বৰং বাঢেহে ! মই হাজাৰ কষ্ট স্বীকাৰ কৰিব পাৰো, কিন্তু টোপনিৰ সময়ত মহৰ কামোৰ ! না...নাই....কেতিয়াও সহ্য কৰিব নোৱাৰো । মই হিংসুক নহয় । সময়ত পৰুৱা এটাকো মাৰিব লগা হলে মনে কান্দে । কিন্তু মহটোক মাৰিবলৈ ললে কিয় জানো মোৰ মনত অলপো দয়া মমতা নাজাগে । বৰং মহটো মাৰি উঠি এক অজান তৃপ্তিহে পাওঁ । মনলৈ ভাব আহে - পা মজাটো ! তেজ খাবলৈ আহিছিলি নহয় !! নহয়নো কি ? তাৰ লোভটো জানো কম ? কেতিয়াবা দেখিব তেজ খাই পুৰা ফিটিং, উৰিবলৈ ক্ষমতাও নাথাকে । তথাপি কি চাবা তাৰ লোভৰ কোব ! গেৰেলা পেটটো লৈ তেজ শুহিবলৈ আহে ! খং নুঠিব নেকি ! দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত নিশা বিশ্ৰামৰ বাবে শোৱাপাটীত দীঘল দিবলৈ লোৱাৰ আগতে মহৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে আঠুৱাৰ ভিতৰত সোমোৱাব লগা হয় । তাতো জানো উপায় আছে ! ভালকৈ গাটো গামোচাৰে জাৰি জোকাৰি আঠুৱাৰ ভিতৰত নোসোমালে গাতে আঠা লগা দি লাগি সোমাই আহি আপোনাৰ লগত থৈয়ানথৈয়া ৰণ লাগিব । আৰু আঠুৱাটো কেনেবাকৈ যদি আপুনি নেদেখাকৈ ক'ৰবাত ফুটা হৈ থাকিল, তেতিয়া হলে হ'ল আৰু আপোনাৰ নিশাৰ টোপনিৰ মজাকণ ! যশৱন্তৰ নানাৰ গতিয়ে আপোনাৰ গতি হ'ব । কেতিয়াবা আকৌ নিদ্ৰা দেৱীৰ শীতল কোলাত শান্তিৰে দীঘল দি নিদ্ৰাদেৱীৰ আহ্বানত তেওঁৰ সৈতে সপোনৰ মায়াময় জগতলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ লওঁহে আহি পাবহি নহয় কাণৰ কাষতে বেসুৰা সংগীত গাবলৈ তেজশোহা প্ৰাণীটো ! কি যে যাতনা !! কেতিয়াবা সপোনৰ মায়াময় ৰঙীন জগতত নিজকে উটুৱাই দিবলৈ পাওঁ কি নাপাওঁ, মহটোৱে চোঁচৰাই আনি শোৱাপাটীতে ঠেকেচা মাৰি দিবহি । এক মধুৰ আমেজৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ বেদনা কিমান তাক ভুক্তভুগীয়েহে বুজিব । কিয় খং নুঠিব কওঁকচোন বাৰু ! শীত কালত মহৰ আক্ৰমণৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ অৱশ্যে সহজ । মই কি কৰো জানে ? কম্বলখনেৰে গোটেই গাটো ভালকৈ ঢাকি লওঁ, কোনো ফালে সুৰুঙা নৰখাকৈ, যাতে মহটো কোনো ফালেৰে আহি মোৰ গাত পৰিবহি নোৱাৰে । মুখখন খোলা ৰাখি থওঁ । কিছুমানে গায়ে মুৰে কাপোৰ লৈ মহা শান্তিত শুই থাকে । মই তেনেকৈ গা মূৰ ঢাকি শুব নোৱাৰোঁ, উশাহ নোপোৱা হওঁ । মুখখন উলিয়াই থোৱাৰ উদ্দেশ্যও অৱশ্যে আছে । মুখখন খোলা পাই মহ বপুৰাই তেজ শুহিবলৈ আহি মুখতে বহি লয়হি । মহটোৱে মোৰ মুখখনত তেজ শুহিব পৰাকৈ তাৰ শুংডাল ভালকৈ সুমুৱাই দিয়ালৈকে মই ধৈৰ্য্য ধৰি ৰওঁ । কাৰণ সিও বৰ চালাক । অলপ লটংপটং হ'লেই সি চিধাই উৰি গুচি যায় আৰু আকৌ তাৰ বেসুৰা গীতেৰে ব্যতিব্যস্ত কৰি তোলে । তেতিয়া তাক আকৌ বিচাৰি উলিওৱাটো কঠিন হৈ পৰে । সেয়া আৰু অসহ্য ! সি যেতিয়াই মোৰ মুখত ব্ৰহ্ম কামোৰ মাৰি নিচিন্তে তেজ শুহাত ব্যস্ত হয়, তেতিয়াই তাক মই নিৰ্মম ভাবে হত্যা কৰোঁ আৰু এক নামহীন আমেজ পাওঁ । কেতিয়াবা আকৌ সি জিকে, মই পৰাজিত সৈনিকৰ দৰে তাৰ ওচৰত নিৰ্লজ আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য হওঁ । সি মোৰ তেজ মহা আৰামেৰে শুহি পলায়ুৰ্ধং হয় । মই কেৱল সি কামোৰা ঠাইখিনিৰ পোৰণিত তত্ হেৰুৱাই ইচাটি বিচাটিকৈ টোপনি ক্ষতিৰ বেদনা সহি নীৰৱে পুৱালৈ বাট চাওঁ । ৰাতিপুৱা সুৰুজে তাৰ হেঙুলীয়া কিৰণেৰে পৃথিৱীখন ধুৱাই দিয়াৰ লগে লগে মহৰ কামোৰৰ কথা পাহৰি দিনটোৰ যুঁজলৈ সাজু হওঁ । কাৰণ, জীৱনৰ আন এটা নামেই সংগ্ৰাম.............
আমাৰ সহকৰ্মী এজনৰ চুবুৰীয়া এজন হেনো ইঞ্জীনিয়াৰ । তেখেত মোৰ সহকৰ্মীজনৰ দেউতাকৰ বন্ধু । তেখেতে আকৌ মহৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে এক অদ্ভূত পন্থা অৱলম্বন কৰে ।এদিন নিশা মহে কামোৰাত সাৰ পাই তেখেতে আঠুৱাৰ ভিতৰত মহ সোমোৱাৰ উত্স বিচাৰি দেখিলে যে আঠুৱাটোৰ এফালে সৰু ফুটা এটা হৈছে । তেখেতে তেখেতৰ ইঞ্জীনিয়াৰিং বুদ্ধি খটুৱাই আঁঠুৱাটোত আন এটা ফুটা কৰিলে । তাৰপাছত ইটো ফুটাৰে পাইপ এডাল সুমুৱাই সিটো ফালেৰে উলিয়াই দিলে । ৰাতিপুৱা সকলোকে তেওঁৰ নৱ আৱিস্কাৰ দেখুৱালে । সকলো দেখি অবাক । তেখেতক পাইপ লগোৱাৰ কাৰণটো সুধিলত তেখেতে হেনো ক'লে - "এফালে এটা সৰু ফুটা দেখি, তাৰ কাষেৰে আন এটা ফুটা কৰি পাইপটো সুমুৱাই দিলো । এতিয়া মহ যদি ইটো ফুটাৰে কেনেবাকৈ সুমাই তেনেহ'লে ই আনটো ফুটাৰে সহজে বাহিৰ ওলাই আহিব । কেনে পালে মোৰ বুদ্ধি ?" আপোনালোকেও নিশ্চয় তেখেতৰ বুদ্ধিৰ শলাগ নলৈ নোৱাৰে ।

23/04/2012