Sunday, 15 February 2015

কাবৌ কৰিছোঁ...জোনাক নিসিঁচিবি তই

(কবিতা)
কাবৌ কৰিছোঁ...জোনাক নিসিঁচিবি তই

জোন ঐ...
কাবৌ কৰিছোঁ
পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি
মুঠিয়ে মুঠিয়ে
জোনাক নিসিঁচিবি তই

অলেখ তৰাই গুণগুণাই
মোৰ বুকুত তুলিব
... সুৰৰ ৰাগিনী

পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি
জোনাক নিসিঁচিবি তই
মোৰ বুকুজুৰি বিয়পিব
ভেটফুলৰ শুকুলা হাঁহি

জোনাকত গা ধুই
বাট হেৰুৱা উদঙীয়া সপোনবোৰ
মোৰ দুচকুলৈ ঢপলিয়াই আহিব
আশাবোৰ আকৌ এবাৰ
সেউজীয়া হ'ব

নালাগে জোন...
কাবৌ কৰিছো তোক
পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি
জোনাক নিসিঁচিবি তই
মোৰে শপত
জোনাক নিঁচিসিবি তই...

ණসাৰদা শ্ৰেষ্ঠ

No comments:

Post a Comment