নবীনৰ প্ৰতিভা
 

নবীনৰ উপস্থিত বুদ্ধি আৰু অভিনয় প্ৰতিভা দেখি মই একেবাৰে আচৰিত হোৱাই নহয় অভিভূতও হৈ পৰিলো । আপোনালোকেও তাৰ দক্ষতাৰ কথা শুনিলে তাৰ প্ৰতিভাক ১০০% ই স্বীকৃতি দিব বুলিয়েই মোৰ বিশ্বাস । কি হ'ল কওঁ শুনক । সিদিনা দেখিলো, নবীন এখন ফাৰ্মাচীলৈ ঢাপলি মেলিছে । ময়ো সেই ফাৰ্মাচীখনলৈকে গৈ আছিলো, কাফ চিৰাপ ল'বলৈ বুলি । নবীনক ফাৰ্মাচীত বহি থকা মানুহজনে প্ৰশ্নবোধক চিহ্ন এটা চকু মুখত ওলোমাই লৈ সুধিলে - "কি লাগে ?" নবীনে মুখেৰে একো নামাতি মুৰটো খজুৱাবলৈ লাগিল । মই মনে মনে তাৰ কাণ্ড কাৰখানা চাই আছিলো । সি অকণো পলম নকৰাকৈ "উ উ....আ আ" শব্দ উচ্চাৰণ কৰি কিবা দোকানীজনক বুজাব খুজিলে । দোকানীজনে পুণৰ প্ৰশ্নবোধক চিহ্নটো আগতকৈও তীব্ৰভাৱে লৈ নবীনলৈ চোৱাত নবীনে এপাকত নিজৰ সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিটো বাওঁহাতৰ আঙুলি এটাৰে দেখুৱালে আৰু নাকৰ এটা ফুটা বাওঁহাতৰ আঙুলিৰে টিপা মাৰি সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিটো আনটো নাকৰ ফুটাৰ ওচৰলৈ নি দীঘল দীঘলকৈ শুঙিবলৈ ধৰিলে । এইবাৰ দোকানীয়ে যেন কিবা এটা বুজিলে, ক'লে -"অ', ইন্হেলাৰ লাগে ?" একদম পাকৈত বেঙা এটাৰ নিচিনাকৈ মুখত একোমোৰা হাঁহি লৈ নবীনে মুৰ জোকাৰি হয়ভৰ দিলে । দোকানীয়ে ইন্হেলাৰটো উলিয়াই দি দামটো ইঙ্গিতেৰে দেখুৱাই দিলে । নবীনে দাম দি ফাৰ্মাচীৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ ধৰাত মই মাত দিলো । সি মোক সৰু দেখি দেখাই পোৱা নাছিল, মই যে তাৰ কাষতে ফাৰ্মাচীখনত ৰৈ তাৰ ৰেহৰূপ চাই আছিলো । মই তাক মাত দিয়াত সি অলপ অপ্ৰস্তুত হ'ল যদিও সোনকালেই সহজ হৈ হাঁহিলে । মই সুধিলো - "এইবোৰ কি কাৰবাৰহে ?''  ''কাৰবাৰ মানে ?'' নবীনে মোকেই ঘূৰাই প্ৰশ্ন কৰিলে । মই ক'লো - "অ',...মাত ফুটিছে দেখোন ! ফাৰ্মাচীখনত পাকৈত বোবাৰ একটিং কিয় কৰিলাহে ? আজিকালি ক'ৰবাত অভিনয়ৰ ট্ৰেইনিং লৈ আছা নেকি ? বাহিৰতো ভাল প্ৰেক্টিছ আৰম্ভ কৰিছা কিন্তু । অভিনেতা হ'ব পাৰিবা, কোনো সন্দেহ নাই ।" এইবাৰ নবীনে অলপ জোৰকৈয়ে হাঁহিলে, ক'লে - "নহয়হে আচলতে আজি মোৰ পেহীয়ে মোক ইন্হেলাৰ আনিবলৈ পাচিলে । ফাৰ্মাচীখনত উপস্থিত হৈ মই ইয়াৰ নামটোকে পাহৰি থাকিলো । সেয়ে অলপ বুদ্ধি খটাই আনিলো আৰু । কেনে পালে মোৰ বুদ্ধি ?"  আমালৈ অবাক হৈ আমাৰ কথা শুনি থকা দোকানী, মই আৰু নবীন তিনিও একেলগে প্ৰাণখুলি হাঁহিলো ।